Rezultaty planet retrogradnych

Planeta retrogradna (wakri) porusza się na tle gwiazd wstecz. To złudzenie wynikające z ruchu Ziemi, ale dżjotisz przypisuje mu wyraźne znaczenie: taka planeta działa inaczej niż zwykle — wolniej, głębiej i wbrew oczekiwaniom otoczenia.

Retrogradacji ulegają Mars, Merkury, Jowisz, Wenus i Saturn. Słońce i Księżyc nigdy; Rahu i Ketu poruszają się wstecz zawsze, więc pojęcie do nich się nie stosuje.

Jak działa planeta retrogradna

Najkrótsze ujęcie: planeta retrogradna nie przyjmuje warunków, w których stoi. Zachowuje własne zdanie, także wtedy, gdy jest w upadku albo spalona — dlatego retrogradacja znosi spalenie i częściowo łagodzi upadek.

Sprawy takiej planety wracają. Człowiek podejmuje decyzję, odchodzi od niej i wraca do niej po latach; kończy sprawę i otwiera ją na nowo. Rezultat przychodzi później, niż wskazywałaby daśa, ale bywa trwalszy.

Wewnętrznie retrogradacja daje niezgodę z przyjętym sposobem robienia rzeczy w dziedzinie tej planety. Wenus retrogradna: człowiek nie umie kochać tak, jak się to w jego środowisku przyjęło. Saturn retrogradny: obowiązek rozumiany po swojemu, nie tak, jak każe reguła.

Planeta po planecie

Merkury retrogradny — umysł wracający do własnych wniosków, powolniejszy w wypowiadaniu, ale głębszy w rozumieniu. Częste u ludzi, którzy myślą pisząc. Nauka bywa przerywana i podejmowana ponownie.

Wenus retrogradna — związki nawiązywane po raz drugi, powroty do dawnych uczuć, niezgodność między tym, czego człowiek pragnie, a tym, co uchodzi za pożądane. W sztuce daje własny, nieobiegowy smak.

Mars retrogradny — energia kierowana do wewnątrz; gniew tłumiony i wybuchający z opóźnieniem. Działanie skuteczne, ale podejmowane później, niż trzeba.

Jowisz retrogradny — wiara sprawdzana osobiście; człowiek nie przyjmuje zasad na słowo i musi dojść do nich sam. Częste u ludzi, którzy odchodzą od tradycji, żeby po latach do niej wrócić na własnych warunkach.

Saturn retrogradny — obowiązek przeżywany jako rzecz wewnętrzna, nie narzucona. Rezultaty przychodzą jeszcze później niż zwykle; poczucie, że praca nie zostaje zauważona.

Siła

Klasyczne obliczenia (czesta-bala) przyznają planecie retrogradnej wysoką punktację siły — bywa ona największa tuż przy przeciwstawieniu ze Słońcem, gdy planeta jest najbliżej Ziemi i najjaśniejsza. Retrogradacja nie jest więc słabością. Jest siłą działającą w innym rytmie.

Praktyka

Retrogradację odnotowuje się przy każdej planecie i uwzględnia przy trzech pytaniach: czy planeta znosi spalenie lub upadek; czy jej rezultaty przyjdą z opóźnieniem; oraz czy sprawy jej domów będą do człowieka wracać. Trzecie pytanie okazuje się w praktyce najbardziej użyteczne.

Wedyta