Putrakaraka Księżyc

Księżyc-putrakaraka czyni relacje z dziećmi i uczniami przede wszystkim emocjonalnymi: człowiek wyczuwa ich stan i stara się otoczyć ich troską. Twórczość przychodzi przy tym falami — z natchnienia i nastroju.

Troska jako podstawa

Księżyc to wskaźnik umysłu, uczuć i karmienia. W roli putrakaraki przenosi te cechy na wszystko, co człowiek „rodzi” i wychowuje: dzieci, uczniów, projekty. Więź z nimi jest intuicyjna, ciepła, czasem bardzo bliska — człowiekowi trudno puścić kogoś, o kogo się troszczył.

Jak się przejawia

• rodzicielska wrażliwość i uwaga poświęcana codzienności i zdrowiu dzieci;
• uczniowie przychodzą po wsparcie nie mniej niż po wiedzę;
• twórczość związana z domem, jedzeniem, troską, muzyką, poezją;
• wahania zainteresowania rozpoczętymi sprawami w ślad za nastrojem.

Silny i słaby Księżyc

Przybywający Księżyc, Księżyc w Raku lub w egzaltacji w Byku zwykle daje ciepłe, karmiące relacje i płodną wyobraźnię. Ubywający Księżyc, Księżyc w Skorpionie lub obok Saturna i Rahu może pokazywać niepokój o dzieci, nadopiekuńczość lub zmienność sił twórczych. Pomagają stały rytm i uznanie, że troska obejmuje też zaufanie. Ponieważ Księżyc wyznacza wimszottari-daśę, jego okresy wyraźnie dotykają tematu dzieci i twórczości.

O planecie — na stronie Księżyca; jak rozdziela się role — w przeglądzie czara-karak. Swoją putrakarakę zobaczysz po obliczeniu karty.