Mahatma Gandhi
Zdjęcie: Elliott & Fry, 1931 · public domain
Adwokat, który dwadzieścia lat przepracował w Afryce Południowej i tam znalazł narzędzie swojego życia — satjagrahę, trwanie przy prawdzie: odmowę posłuszeństwa niesprawiedliwemu prawu, przyjęcie za to kary i nieoddawanie ciosu. Po powrocie do Indii zamienił walkę o niepodległość ze sprawy wykształconych mieszczan w sprawę wsi: kołowrotek, samodziałowe płótno, bojkot angielskich towarów. Marsz solny 1930 roku — 390 kilometrów do morza po garść soli — pokazał imperium, że prawo można złamać, nie podnosząc ręki. Indie stały się wolne w 1947 roku, ceną był podział kraju, z którym Gandhi się nie pogodził: ostatnie miesiące spędził na głodówkach, powstrzymując rzeź między hindusami a muzułmanami. W styczniu 1948 roku zastrzelił go hinduski radykał.
Urodził się w Porbandarze 2 października 1869 roku o 7:11 miejscowego czasu średniego: jednolitą strefę czasową Indie wprowadziły dopiero w 1906 roku, więc godzinę liczy się według długości geograficznej miasta na wybrzeżu Gudźaratu.