Vincent van Gogh
Nie sprawdził się ani jako handlarz obrazami, ani jako nauczyciel, ani jako kaznodzieja wśród belgijskich górników; za pędzel wziął się w wieku dwudziestu siedmiu lat i miał na wszystko dziesięć lat. Ciemne holenderskie malarstwo ustąpiło w Paryżu kolorowi impresjonistów, a w Arles — światłu południa: „Słoneczniki”, „Żółty dom”, „Gwiaździsta noc” namalowana już w zakładzie w Saint-Rémy. Za życia nie sprzedał prawie nic i żył z pieniędzy brata Theo, do którego napisał ponad sześćset listów — dzięki nim jego życie znane jest od środka. W lipcu 1890 roku strzelił do siebie i zmarł w wieku trzydziestu siedmiu lat; dziewięćset płócien, które po nim zostały, należy dziś do najdroższych na świecie.
Urodził się w Zundert 30 marca 1853 roku o 11:00 miejscowego czasu średniego — godzina jest zapisana w księdze parafialnej. Dokładnie rok wcześniej rodzicom urodził się martwy pierworodny syn, któremu dano to samo imię.