Graha-awasthy — stany planet
Awastha znaczy „stan”, „położenie”. Graha-awasthy to zestaw klasyfikacji opisujących, w jakiej kondycji planeta się znajduje — niezależnie od tego, jakim domem włada i gdzie stoi. Traktuje się je jako dopełnienie oceny siły, nie jako jej zastąpienie.
Bala-awasthy — stany wieku
Zależą od stopnia planety w znaku. W znakach nieparzystych liczy się od początku znaku, w parzystych — od jego końca:
- bala (niemowlę), 0°–6° — planeta daje ćwierć rezultatu;
- kumara (dziecko), 6°–12° — połowę;
- juwa (młodzieniec), 12°–18° — pełny rezultat, stan najsilniejszy;
- wriddha (starzec), 18°–24° — niewiele;
- mrita (martwy), 24°–30° — nic.
Reguła ta tłumaczy sytuacje, w których planeta znakomicie postawiona nie daje rezultatów: stoi na ostatnich stopniach znaku.
Dżagrad-awasthy — stany czuwania
Zależą od tego, czy planeta stoi we własnym znaku lub w znaku przyjaciela:
- dżagrat — czuwanie: planeta we własnym znaku albo w egzaltacji; działa świadomie i w pełni;
- swapna — sen: znak neutralny; działa połowicznie;
- suszupti — sen głęboki: znak wroga albo upadek; nie działa.
Dipta-awasthy — dziewięć stanów szczegółowych
Najbardziej rozbudowana klasyfikacja. Wymienia się w niej między innymi:
- dipta — planeta w egzaltacji: promienna;
- swastha — we własnym znaku: u siebie;
- mudita — w znaku przyjaciela: zadowolona;
- śanta — w dobrej wardze: spokojna;
- dina — w znaku wroga: przygnębiona;
- duhkhita — pod aspektem złoczyńcy: cierpiąca;
- wikala — spalona: kaleka;
- khala — w upadku: podła;
- kopa — przegrana w graha-juddzie: gniewna.
Śajanadi-awasthy
Dwanaście stanów obliczanych z nakszatry i stopnia planety — od śajana (spanie) do agamana (odejście). Każdy stan ma dodatkowo trzy pod-stany opisujące, co planecie w tym stanie się przydarza. Jest to najbardziej rozbudowana i najrzadziej używana część systemu; wymaga rachunku, więc w praktyce sięga się po nią dopiero przy szczegółowej analizie.
Jak z tego korzystać
Awasth nie czyta się osobno ani wszystkich naraz. Rozsądny porządek jest taki: bala-awastha (stopień w znaku) — sprawdzana zawsze, bo tłumaczy najwięcej; dżagrad-awastha — sprawdzana zawsze, bo pokrywa się z oceną znaku; reszta — tylko wtedy, gdy karta nie chce się zgodzić z życiem i trzeba szukać czynnika pominiętego.
Wedyta