Virginia Woolf
Wyrosła w domu literata bez prawa do uniwersytetu — uczono tylko braci — i przez całe życie sama czytała ojcowską bibliotekę. Po śmierci rodziców dom w Bloomsbury stał się miejscem spotkań kręgu, który dał nazwę całemu pokoleniu angielskiej kultury. Wraz z „Panią Dalloway” i „Do latarni morskiej” powieść przeszła u niej do wnętrza świadomości: dzień rozłożony na myśli, pamięć i przerywające sobie nawzajem głosy. Esej „Własny pokój” (1929), z żądaniem pieniędzy i osobnego pokoju dla kobiety, która chce pisać, stał się jednym z podstawowych tekstów feminizmu. Wraz z mężem prowadziła wydawnictwo Hogarth Press, które drukowało Eliota i pierwsze angielskie przekłady Freuda. Przez całe życie prześladowały ją napady choroby psychicznej; w marcu 1941 roku weszła do rzeki Ouse z kamieniami w kieszeniach.
Urodziła się w Londynie 25 stycznia 1882 roku o 12:15 czasu Greenwich. Godzinę zapisał tego samego dnia w swoim dzienniku jej ojciec, Leslie Stephen.