Królowa Wiktoria
Na tron wstąpiła w wieku osiemnastu lat i panowała sześćdziesiąt trzy lata — dłużej niż którykolwiek monarcha brytyjski przed Elżbietą II. Jej imieniem nazwano epokę: koleje, para, fabryki, wystawa światowa 1851 roku w Kryształowym Pałacu i imperium, które pod koniec jej panowania zajmowało ćwierć lądów świata. Małżeństwo z księciem Albertem dało dziewięcioro dzieci i pokrewieństwo niemal ze wszystkimi dworami Europy; po jego śmierci w 1861 roku na dziesięć lat pogrążyła się w żałobie i prawie nie pokazywała się publicznie, o mało nie podważając zaufania do monarchii. Gdy wróciła, rola korony była już inna — reprezentacyjna, bez dawnej władzy — i tę rolę przyjęła.
Urodziła się w pałacu Kensington w Londynie 24 maja 1819 roku o 04:15 rano. Godzinę zapisał dwór i ogłoszono ją oficjalnie: narodziny następczyni tronu poświadczali świadkowie.