Johannes Kepler
Astronom i matematyk, który zastąpił koła dawnej astronomii elipsą: planeta obiega Słońce po wydłużonej krzywej, w której ognisku stoi Słońce. Trzy prawa noszące jego imię przemieniły mechanikę nieba z opisu w rachunek i później stały się podstawą grawitacji Newtona. Kepler był matematykiem cesarskim w Pradze, opracował obserwacje Tychona Brahego, napisał Astronomia nova i Harmonice mundi, obliczył tablice rudolfińskie. Astrologią zajmował się całe życie i z niej żył, lecz oceniał ją z zastrzeżeniami, odrzucając wiele z tego, co przyjmowali współcześni.
Urodzony w Weil der Stadt 27 grudnia 1571 roku o 14:30 czasu miejscowego: ziemie niemieckie nie miały wówczas jednej strefy, a godzinę odniesiono do długości geograficznej miasta. Godzina znana jest dokładniej niż u kogokolwiek z jego stulecia — Kepler sam ułożył swój horoskop i zapisał czas urodzenia, później go przeliczając.
