Isaac Newton
Wcześniak, którego nie spodziewano się utrzymać przy życiu, wyrósł na człowieka, który wyznaczył kształt fizyki na dwieście lat. Lata zarazy 1665–1667 przesiedział na wsi i mówił później, że właśnie wtedy wymyślił rachunek różniczkowy, rozszczepił pryzmatem białe światło na barwy i po raz pierwszy oszacował, co utrzymuje Księżyc na orbicie. „Matematyczne zasady filozofii przyrody” (1687) sprowadziły spadanie jabłka i obieg planet do jednego prawa. Potem była mennica, gdzie na serio ścigał fałszerzy, prezesura Towarzystwa Królewskiego i ciężki spór z Leibnizem o pierwszeństwo w rachunku. Połowę życia pisał nie o fizyce, lecz o alchemii i wykładni proroctw biblijnych — rękopisów o tym zostało więcej niż o mechanice.
Urodził się w Woolsthorpe w nocy 4 stycznia 1643 roku według dzisiejszej rachuby: Anglia trzymała się wtedy kalendarza juliańskiego, w którym datą jego urodzin było 25 grudnia 1642 roku, Boże Narodzenie. Godzina, 01:38 miejscowego czasu średniego, pochodzi z horoskopu postawionego jeszcze za jego życia, a nie z dokumentu.