Charlie Chaplin
Dzieciństwo w londyńskich przytułkach, matka w zakładzie, scena music-hallu od piątego roku życia. Do Ameryki przyjechał z występami i został; w 1914 roku wymyślił Włóczęgę — melonik, laseczka, rozbite buty — a dwa lata później był najlepiej opłacanym człowiekiem świata. „Brzdąc”, „Gorączka złota”, „Światła wielkiego miasta”, „Dzisiejsze czasy”: sam pisał, reżyserował, grał i komponował muzykę, a dźwięk przyjął z dziesięcioletnim opóźnieniem, bo Włóczęga był niemy. „Dyktator” (1940) wyśmiał Hitlera, gdy Ameryka jeszcze nie walczyła. W 1952 roku władze USA nie wpuściły go z powrotem z podróży do Europy i ostatnie dwadzieścia pięć lat przeżył w Szwajcarii.
Urodził się w Londynie 16 kwietnia 1889 roku około 20:00 czasu Greenwich. Godzinę podał on sam: zapisu o narodzinach nigdy nie znaleziono — ani w księgach parafialnych, ani w rejestrze państwowym.