Bob Marley
Zdjęcie: Eddie Mallin, 1980 · CC BY 2.0
Syn białego zarządcy i wiejskiej dziewczyny z jamajskich wyżyn, wychowany w slumsach kingstońskiego Trenchtown. Z The Wailers przeszedł drogę od ska przez rocksteady do reggae, a po płytach „Catch a Fire” i „Exodus” reggae przestało być muzyką lokalną. Rasta dało jego pieśniom język — Babilon, wyjście, Syjon — a dla Jamajki był kimś więcej niż piosenkarzem: w 1976 roku strzelano do niego we własnym domu w przeddzień koncertu, a on wyszedł na scenę dwa dni później z ręką na temblaku; w 1978 na koncercie „One Love Peace” złączył dłonie dwóch zwaśnionych polityków. Zmarł w 1981 roku na czerniaka, w wieku trzydziestu sześciu lat; „Legend” pozostaje najlepiej sprzedającą się płytą reggae.
Urodził się we wsi Nine Mile na Jamajce 6 lutego 1945 roku o 02:30 czasu miejscowego. Godzina pochodzi od matki — wiejska księga nie prowadziła zapisów z taką dokładnością.